Τα τέρατα του Χάλοουστοουν- Μέρος 1: Ο φόνος



Μέρος 1:


Το αίμα είχε ποτίσει το αφράτο χιόνι. Κραυγές φρίκης αντηχούσαν σε όλο το δάσος. Τα πουλιά έκρωζαν δυνατά λες και είχαν δει κατάματα τον θάνατο να πλησιάζει. Μέσα από τις φωνές του πλήθους, κάποιος μπορούσε να ξεχωρίσει μονάχα μερικούς ψιθύρους. Αυτοί, όμως, οι ψίθυροι έφερναν ανατριχίλα σε όσους τολμούσαν να τους ξεστομίσουν και τρέμουλο σε όσους τους άκουγαν.

«Τα τέρατα του Χάλοουστοουν!»

«Αυτά σκότωσαν αυτό το δύσμοιρο αγόρι! Θεέ μου, ευλόγησε μας να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα!»

Εκείνη την ημέρα στο δάσος δίπλα από την μικρή πόλη του Χάλοουστοουν, η οποία βρισκόταν στα βόρεια των ΗΠΑ, είχε αναδυθεί μέσα από μερικά σάπια φύλλα η σωρός ενός αγοριού. Ούτε που είχε κλείσει τα δεκαοκτώ. Ο σκύλος ενός κυνηγού είχε ανιχνεύσει την μυρωδιά της νεκρής σάρκας την ώρα που είχε βγει για κυνήγι με το αφεντικό του. Το όνομα του νεκρού αγοριού: Γουίλ Γουόκερ.

Η είδηση της εξαφάνισης του είχε καταφτάσει μια περίπου εβδομάδα πριν ανακαλυφθεί το πτώμα του. Οι περισσότεροι πίστευαν πως το έσκασε από το σπίτι λόγω ενός οικογενειακού καβγά. Πως να μην το πίστευαν; Ο Γουίλ ήταν σκέτος μπελάς. Ατίθασος και πεισματάρης, σαν τον πατέρα του, δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα. Η κυρία Γουόκερ, η μητέρα του, ήταν συνηθισμένη να απαντάει στα τηλέφωνα που της έκανε ο διευθυντής του σχολείου, για να την ενημερώσει για τα κατορθώματα του γιού της. Εκείνη, όμως, η φορά ήταν διαφορετική και η κυρία Γουόκερ ήταν η μοναδική που το ένιωθε.

Πριν ακόμα προλάβει να φτάσει η αστυνομία στο σημείο που είχε βρεθεί το άτυχο αγόρι, είχε μαζευτεί πληθώρα κόσμου. Ανάμεσα τους, υπήρχαν εκείνοι που παρέμεναν σιωπηλοί στην προσπάθεια τους να συνειδητοποιήσουν αυτό που συνέβη, ενώ από την άλλη υπήρχαν και εκείνοι που δεν μπορούσαν να σταματήσουν να μιλούν για τα τέρατα του Χάλοουστοουν. Τα μουρμουρητά τους διέκοψε ο ήχος του περιπολικού, το οποίο είχε μόλις καταφτάσει. Μέσα από αυτό, ξεπρόβαλλε μια ψιλόλιγνη, αντρική φιγούρα, της οποίας η έκφραση έμοιαζε απαθής. Ήταν ο σερίφης Γκάρι Μόργκαν. Στεκόταν αμίλητος και το χέρι του πέρασε ασυναίσθητα πάνω από το παχύ του μουστάκι. Πήρε μια βαθιά ανάσα και ξεκίνησε να βηματίζει προς το πλήθος.

«Τι έγινε εδώ;» είπε κοφτά.

«Βρέθηκε το πτώμα του αγοριού που αγνοούταν, του Γουίλ Γουόκερ», ακούστηκε μια φωνή μέσα από το πλήθος.

«Ναι…» συνέχισε μακρόσυρτα ο σερίφης. «Και ποιος τον βρήκε;»

«Εγώ, σερίφη», απάντησε ο κυνηγός με τρεμάμενη φωνή. «Δηλαδή ο σκύλος μου, ο Φρανκ, τον εντόπισε. Εδώ, ακριβώς σε αυτό το σημείο».

«Μάλιστα… Και εσείς γιατί μαζευτήκατε όλοι εδώ; Δεν έχετε άλλες δουλειές να κάνετε;» έγνεψε επικριτικά ο σερίφης ενώ έκανε νόημα στους συναδέλφους του να μεταφέρουν το πτώμα. «Εσύ που τον βρήκες, ακολούθησε με στο τμήμα, για να δώσεις επίσημη κατάθεση. Όσο για όλους εσάς, σας συμβουλεύω να διαλυθείτε αμέσως. Ποιος ξέρει; Μπορεί να σας επιτεθεί κανένα τέρας, χα χα!» γέλασε αγνοώντας την ανησυχία που προκάλεσαν τα λεγόμενα του στον κόσμο.


By Georgia Taousiani

Σύντομα η συνέχεια...

Το παρόν έργο είναι πνευματικά κατοχυρωμένο και προστατεύεται από τον νόμο

Επικοινώνησε μαζί μας

Τηλέφωνο: 6907942195

Email: tales.whispers1@gmail.com

Facebook: Tales & Whsipers

Γίνε μέλος στην ιστοσελίδα μας
και λάβε ξεχωριστές εκπτώσεις! Γίνε ο πρώτος που θα μαθαίνεις τα νέα μας!

Βρες περισσότερες πληροφορίες για την ιστοσελίδα μας

© 2020 by Georgia Taousiani | All Rights Reserved