Τα τέρατα του Χάλοουστοουν - Μέρος 8: Περπατώ περπατώ εις το δάσος...



Ο Νέιθαν είχε σαστίσει. Τι στο καλό σήμαιναν όλα αυτά; Η Έστερ ήταν τρελή ή έκρυβε κάτι; Ήταν και η όψη της. Ήταν τόσο περίεργη, λες και είχε βγει από άλλη εποχή. Ο Νέιθαν δεν περίμενε άλλο και πήρε το δρόμο για το σπίτι. Δεν είχε νόημα να μείνει άλλο στο δάσος. Έτσι κι αλλιώς, η Έστερ είχε χαθεί στο σκοτάδι… Καθώς βάδιζε για το σπίτι του, παρατήρησε μερικές λάμψεις να ξεπηδούν από το βάθος του δάσους. Μάλλον θα ήταν τα μάτια των πουλιών, σκέφτηκε. Ναι, αυτό ήταν. Το φως του φεγγαριού μάλλον αντανακλούσε στα μάτια τους. Παρόλη την λογική σκέψη που έκανε στο μυαλό του, ο Νέιθαν επιτάχυνε ενστικτωδώς το βήμα του. Ήταν λες και βαθιά μέσα του ένιωθε την απειλή που τον πλαισίωνε.

Ο αέρας παγερός και τα μαλλιά του λερωμένα από τις νιφάδες χιονιού που παρέσερνε ο άνεμος. Ο Νέιθαν περπατούσε βιαστικά και ένιωθε τις σκιές γύρω του να έρχονται κατά πάνω του, έτοιμες να τον πλακώσουν. Τότε ήταν που το άκουσε. Ένα ουρλιαχτό, βάρβαρο και αφύσικο, ποτισμένο με μια απόκοσμη χροιά. Από ποιο πλάσμα θα μπορούσε να βγαίνει μια τέτοια κραυγή; Ο Νέιθαν γύρισε το κεφάλι του στιγμιαία και αυτό που είδε του έκοψε την ανάσα. Δύο πλάσματα τεράστια, που έμοιαζαν με λύκοι, ζύγωναν προς το μέρος του. Τα μάτια τους ήταν παγερά, σαν την πιο κρύα νύχτα του χειμώνα, και τα χνώτα τους ήταν καυτά, λες και είχαν μόλις επιστρέψει από την κόλαση. Ο Νέιθαν τα έχασε. Τα μάτια του είχαν γουρλώσει και ένιωθε τους παλμούς του να χτυπάνε αδίστακτα στο λαιμό του. Ξαφνικά, ένιωσε τα γόνατα του να λυγίζουν. Δεν μπορούσαν πλέον να στηρίξουν το βάρος του. Ο Νέιθαν είχε πέσει πάνω στο αφράτο χιόνι και με τα πόδια του έσπρωχνε το σώμα του προς τα πίσω. Ήταν το καλύτερο που μπορούσε να κάνει εκείνη την ώρα. Ήταν λες και το σώμα του είχε παραλύσει από τον φόβο.

«Τι είστε;» φώναξε. «Θεέ μου, βοήθησε με! Ας με βοηθήσει κάποιος!» ούρλιαξε ακόμα πιο δυνατά. Τα πλάσματα, όμως, δεν φάνηκαν να οπισθοχωρούν με τις κραυγές του. Αντιθέτως, έμοιαζαν να ικανοποιούνται από τις ικεσίες του Νέιθαν. Το βλέμμα τους μετατράπηκε σε αιμοβόρο και μέσα σε αυτό φάνηκε μια δολοφονική ευχαρίστηση.


Σύντομα η συνέχεια...

Συγγραφέας: Γεωργία Ταουσιάνη

Το παρόν έργο είναι πνευματικά κατοχυρωμένο και προστατεύεται από τον νόμο

100 προβολές0 σχόλια

Επικοινώνησε μαζί μας

Τηλέφωνο: 6907942195

Email: tales.whispers1@gmail.com

Facebook: Tales & Whispers

Γίνε μέλος στην ιστοσελίδα μας
και λάβε ξεχωριστές εκπτώσεις! Γίνε ο πρώτος που θα μαθαίνεις τα νέα μας!

Βρες περισσότερες πληροφορίες για την ιστοσελίδα μας

© 2020 by Georgia Taousiani | All Rights Reserved