Ο μοναχικός ντετέκτιβ - Μέρος 3: Το κυνήγι

Ενημερώθηκε: Νοε 4




Μέρος 3:


«Πως τολμάς και με ειρωνεύεσαι! Εγώ πάτησα την υπερηφάνεια μου, για την οποία είμαι ευρέως γνωστός, για να έρθω εδώ και εσύ με περιπαίζεις; Αρκετά! Φεύγω...»

«Να μαντέψω πως δολοφονήθηκε η νταντά της οικογένειας, έτσι δεν είναι;» αποκρίθηκε με σταθερό τόνο στην φωνή και ο επιθεωρητής γύρισε το βλέμμα του ευθύς αμέσως προς αυτόν.

«Ανάθεμα σε! Πως διάολο μπορεί να γνωρίζεις για αυτό; Δεν δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες! Έχεις κατασκόπους, Λορινκτον;» είπε αναψοκοκκινισμένος από οργή.

«Κατασκόπους; Όχι, φυσικά. Είναι απλή λογική φιλέ μου. Πριν στείλω αυτόν τον κακοποιό στην φυλακή, και ας πήρες εσύ τα εύσημα, ερεύνησα σχολαστικά το παρελθόν του. Αυτό φυσικά θα έκανε κάθε σοβαρός ερευνητής... Αυτό όμως που αξίζει να σημειωθεί είναι πως το μοναδικό στοιχείο που είχαμε για τον εντοπισμό του ήταν εκείνο το ανώνυμο γράμμα. Το θυμάσαι; Τα γράμματα του αποστολέα ήταν στρογγυλά και απρόσεκτα. Αυτό σημαίνει πως ήταν γυναίκα και μάλιστα φοβισμένη. Επίσης, υπήρχαν αρκετά ορθογραφικά λάθη. Οπότε, μπορούμε να υποθέσουμε πως η γυναίκα ήταν ηλικιωμένη, καθώς τα παλαιοτέρα χρόνια δεν υπήρχε τόσο εύκολη πρόσβαση στην γνώση, και φτωχή. Από το σπίτι μιας τόσο καλής οικογένειας, ποιος θα μπορούσε να έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά; Η νταντά...»

«Απίστευτο... Γκουχ... Γκουχ» έβηξε ο επιθεωρητής για να κρύψει τον ενθουσιασμό του. «Ναι, αλλά τι σχέση μπορεί να έχει μια νταντά με αυτόν;» επισήμανε.

«Έχει και μάλιστα μεγάλη! Αυτή η γυναίκα μεγάλωσε τον Τζονας. Ήταν ότι πιο κοντινό είχε σε οικογένεια. Φυσικά, αυτή ήξερε πολλά για τον κακοποιό, για αυτό και μας επέδειξε την τοποθεσία του. Αρά, το κίνητρο του φόνου ήταν η εκδίκηση για την προδοσία της.»

«Μα τον Θεό, Τζειμς! Το έλυσες!»

«Ναι, Μπεν, αλλά φοβάμαι πως αυτό είναι μόνο η αρχή. Ο Τζονας ανέκτησε την ελευθέρια του μετά από τόσα χρόνια. Σκέψου... Είναι η κατάλληλη ευκαιρία να κυνηγήσει και να εκδικηθεί τους εχθρούς τους.»

«Και πως θα τον κυνηγήσουμε;»

«Δεν θα χρειαστεί αυτό. Θα έρθει αυτός σε μένα και μάλιστα σύντομα... Από εδώ και πέρα, δεν θα τολμήσω να αποχωριστώ το ρεβόλβερ μου. Το παιχνίδι έχει μόλις ξεκινήσει!» έγνεψε και μια λάμψη, σαν φωτιά, άστραψε στα ματιά του. Ήταν η έξαψη του κυνηγιού.


Σύντομα η συνέχεια...

By Georgia Taousiani

Το παρόν κείμενο είναι πνευματικά κατοχυρωμένο και προστατεύεται από τον νόμο




Επικοινώνησε μαζί μας

Τηλέφωνο: 6907942195

Email: tales.whispers1@gmail.com

Facebook: Tales & Whsipers

Γίνε μέλος στην ιστοσελίδα μας
και λάβε ξεχωριστές εκπτώσεις! Γίνε ο πρώτος που θα μαθαίνεις τα νέα μας!

Βρες περισσότερες πληροφορίες για την ιστοσελίδα μας

© 2020 by Georgia Taousiani | All Rights Reserved