Οι ρίζες του Halloween: Πως και πότε ξεκίνησε αυτή η γιορτή;

Η πανάρχαια γιορτή των Κελτών, Samhain, που η φλόγα της καίει μέχρι και σήμερα μέσα από το Halloween


Η πανάρχαια γιορτή, Samhain, που η φλόγα της καίει μέχρι σήμερα μέσα από τοHalloween
Οι ρίζες του Halloween: Πότε και πως ξεκίνησε αυτή η μυστικιστική γιορτή;

Όλες αυτές τις μέρες γνωρίσαμε μύθους και θρύλους του παρελθόντος που αναβιώνουν την νύχτα του Halloween και παίρνουν ξανά ζωή. Σήμερα όμως, ανήμερα των αγίων Πάντων, θα γνωρίσουμε τις ρίζες αυτής της μυστικιστικής γιορτής και θα διεισδύουμε στην πιο αρχαία της μορφή. Θα γυρίσουμε πίσω στον χρόνο και θα μεταφερθούμε δύο χιλιάδες χρόνια πίσω, στις μυστικές τελετουργίες της Κέλτικης φυλής.


Διάβασε εδώ τον μύθο της ατρόμητης Τζανέτ και του γοητευτικού Ταμ Λιν που τραγουδιέται μέχρι και σήμερα στην Σκωτία


Οι Κέλτες αποτελούν μια γοητευτική φυλή για εμάς σήμερα, αφού πολλές από τις δοξασίες τους αποπνέουν ένα κλίμα μυστικιστικό και απόκοσμο. Έζησαν πριν από περίπου δύο χιλιάδες χρόνια στις περιοχές της Αγγλίας, της Σκωτίας, της Ιρλανδία και της βόρειας Γαλλίας. Η ιστορία τους είναι πλούσια, γεμάτη με μύθους και θρύλους που κρατούν μέχρι και σήμερα. Γι’ αυτούς, η πρώτη μέρα του δικού τους χρόνου συνέπιπτε με το τέλος του θερισμού. Η Πρωτοχρονιά τους, λοιπόν, θεωρούταν η πρώτη μέρα του Νοεμβρίου, μια μέρα σημαντική με μια ιδιαίτερη ενέργεια.


Οι Κέλτες πίστευαν ότι την τελευταία νύχτα του χρόνου τα πνεύματα των νεκρών μπορούσαν να επισκεφτούν τη γη για λίγες μόνο ώρες, για να περάσουν χρόνο με τους αγαπημένους τους. Για να διευκολύνουν την επιστροφή των πνευμάτων στον κόσμο των νεκρών, οι Κέλτες φρόντιζαν να ανάβουν δαυλούς μέσα στους τάφους των νεκρών. Τη νύχτα του Samhain ή αλλιώς την τελευταία μέρα του χρόνου, οι Δρυίδες έκαναν προβλέψεις για το μέλλον εξευμενίζοντας παράλληλα και τα κακά πνεύματα. Για το τελετουργικό αυτό μεταμφιέζονταν φορώντας προβιές και κεφάλια ζώων. Η φωτιά ήταν αναπόσπαστο στοιχείο σε αυτές τις τελετές, αφού το ίδιο το στοιχείο της φωτιάς συμβολίζει τον ήλιο και κατ’ επέκταση τη γέννηση και την καλλιέργεια. Επιπλέον, ήταν κοινή πεποίθηση πως οι καπνοί και η στάχτη είχαν προστατευτικές ιδιότητες.


Για πολλούς αιώνες, οι Κέλτες γιόρταζαν το Samhain ανάβοντας φωτιές στους λόφους και διατηρώντας το φως του καλοκαιριού και των δικών τους θεών στα μέρη που κατοικούσαν. Μετά όμως από κάποια χρόνια, τα εδάφη τους κατακτήθηκαν από τους Ρωμαίους, οι οποίοι απαγόρεψαν τις λατρευτικές πρακτικές τους. Χωρίς κανέναν σεβασμό, σκότωσαν τους Δρυίδες και έκοψαν τις βελανιδιές στα δάση τους, αφού ήταν ιερές για Κέλτες. Παρόλα αυτά, το Samhain τελούταν μυστικά ακόμα και μετά την έλευση των νέων θρησκειών. Το Samhain αντικαταστάθηκε από τη γιορτή της ρωμαϊκής θεάς Pomona, της θέας των μήλων και των καρυδιών, και αργότερα από τη Γιορτή των Αγίων Πάντων (Halloween). Η λατρεία του θεού του ήλιου, Lugh, επειδή οι Κέλτες ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό ανακηρύττοντας προστάτες αγίους τον Άγιο Αντρέα και τον Άγιο Πατρίκιο.


Διάβασε εδώ τον θρύλο του θεού Lugh που ένωσε το αίμα των ορκισμένων εχθρών και άλλαξε την μοίρα του κόσμου


Όμως ο φόβος των αρχαίων θεών, των ταραχοποιών ξωτικών και των Tuatha De Danaan που έχασαν την κυριαρχία των άλλοτε δικών τους τόπων επέζησαν σε έθιμα, τραγούδια και ιστορίες. Στην Ιρλανδία έλεγαν πως εκείνες τις νύχτες μεταξύ 31 Οκτωβρίου και 2 Νοεμβρίου μια “δυνατή μουσική” έδιωχνε τον Άγιο Πατρίκιο και τα Ξωτικά επέστρεφαν στη Γη για να εκδικηθούν τους ζωντανούς που αλλαξοπίστησαν. Ο Διάβολος, ο εχθρός στον Χριστιανισμό, μπαίνει στο προσκήνιο και καθετί παγανιστικό δαιμονοποιείται. Η τελευταία νύχτα του Οκτωβρίου συνοδεύεται όχι μόνο από την επιστροφή των ψυχών αλλά και από τους δαίμονες του Διαβόλου που προσπαθούν να βλάψουν τους καλούς Χριστιανούς.


Το Samhain μετονομάστηκε από την Καθολική Εκκλησία σε All Hallow's Eve (Halloween) ή AllHallowtide και αφιερώθηκε στους νεκρούς αλλά και στους Αγίους που πέθαναν ως μάρτυρες. Με αυτόν τον τρόπο νόμιζαν πως θα ξόρκιζαν τον αρχαίο φόβο εκείνης της νύχτας, αντικαθιστώντας τον με την ευλογία των Αγίων και της μνήμης τους.

Η φλόγα του Samhain και του θεού Lugh είχε σβήσει, αλλά οι νεκροί ακόμα βάδιζαν στη Γη στα τέλη του Οκτώβρη σύμφωνα με τη φαντασία των ανθρώπων. Υπήρχε η δοξασία πως οι ψυχές των νεκρών βρίσκονταν ακόμα σε αναμονή και πως εκείνη τη νύχτα, αφού πρώτα περπατούσαν στη Γη, αναχωρούσαν για την Κόλαση ή τον Παράδεισο. Την τελευταία νύχτα του μήνα, οι καμπάνες του 12ου αιώνα χτυπούσαν πένθιμα ενώ δεκάδες παιδιά πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα για να ζητήσουν ειδικά γλυκά ψωμάκια, τα soul cakes, που φτιάχνονταν για τους νεκρούς.


Στη Σκωτία οι άντρες μεταμφιέζονταν σε τρομαχτικά άλογα και πείραζαν τους περαστικούς. Κεριά άναβαν και τοποθετούνταν μέσα σε σκαλισμένα ραπανάκια έξω από παράθυρα και πόρτες για να αποτρέψουν την είσοδο των φαντασμάτων και των κακών πνευμάτων. Αυτά τα τρομαχτικά πρόσωπα που ήταν σκαλισμένα στα λαχανικά θα αποτελούσαν τους προγόνους των κολοκυθών, σήμα κατατεθέν του Halloween.


Διάβασε εδώ τον θρύλο του Τζακ του κατεργάρη και δες πως ξεκίνησε το έθιμο με τις κολοκύθες

42 Προβολές

Σχετικές αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων